“We geven je een maaltijd en sturen je morgen terug naar Syrië.”
“Meneer, mijn leven loopt daar gevaar! Dat kunt u niet doen!”
“Wij zijn de Europese Toelatingsautoriteit. Wij kunnen álles.”
“Ik dacht dat ze hier vriendelijk zouden zijn. Mededogen zouden hebben voor mensen in ellende.”
“Je hebt geen papieren. Je kunt wel IS-strijder zijn.”
“Meneer, alstublieft! Ik probeer juist die fundamentalistische fanaten te ontvluchten!”
“Je verhaal houdt geen steek. Wie laat nu vrouw en kinderen achter?”
“Ik heb uw collega verteld dat mijn vrouw haar vader niet wilde achterlaten. Hij is oud en ziek; hij kan niet reizen.”
“Natuurlijk … Weet je, ik geloof er geen pepernoot van. Waarom ben je dan zelf niet gebleven?”
“Meneer, u moet me geloven!”

Wow, krachtig verhaal!
Sterk Leo. Het open einde laat wanhoop zien, mooi gedaan.
Dank jullie, @Odile en @Inge.
Dit verhaal is ter inspiratie voor de dialoog-schrijfwedstrijd met “maaltijd” als themawoord …
Doe mee!
mooi verhaal dat meerdere interpretaties toelaat