Mijn zoon trekt het niet meer. Om acht uur vertrekt hij naar boven.
Op zijn kamer kan hij urenlang spelen op de X-box. Games waarin mensen elkaar om zeep helpen, of waarin auto’s frontale botsingen maken.
Ik vind ze naar, maar ik ga ze hem niet verbieden. “Het is maar een spel, mam”, sust hij me.
Om acht uur verschijnen de bekende beelden. Het journaal laat eindeloze karavanen vluchtelingen zien, konvooien legertrucs op weg om rebellen te gaan uitroken, en verschrikte Thalys-passagiers die aan een aanslag zijn ontsnapt.
“Mam, ik ga naar boven”, meldt hij, “hier voel ik me zo rot door.”
Hij heeft gelijk. Kon ik maar zeggen dat het maar spelletjes zijn. Dan zou ik ze meteen verbieden.
Ja, kon oorlog maar verboden worden, ik ben er voor
Komt me zo bekend voor. Mijn ouders begrepen Carmageddon ook niet, maar verboden het gelukkig niet. Mooi geschreven <3