Ze maakte een vreugdedansje, wat haar een vreemde blik van haar man opleverde.
‘Ik heb al veel met je meegemaakt, maar heb jou nog nooit zo vrolijk gezien als de postbode is langs geweest. Krijgen we een erfenis of zo?’
‘Hèh, doe niet zo sinister.’
‘Doe dan niet zo gek. Je won precies de Lotto.’
‘Misschien deed ik dat wel …’
‘Oh, vertel dan, in plaats van rond te huppelen.’
‘Wedden dat je straks meedoet?’
‘Wedden dat ik straks uit mijn vel spring als je het niet vlug vertelt?’
‘Doe maar niet, is volgens mij echt geen zicht! Ik zeg het maar meteen … Ik word binnenkort uitgegeven door uitgeverij Harmonie!’
Zonder zijn reactie af te wachten, begon ze opnieuw te dansen.


mooi Stefanie! De vreugde van het zich gedrukt zien