Ik heb gisterochtend het bruine gevaarte opgegeten, samen met een wit ei. In alle verwarring en opwinding wist ik niet meer welk deel van mijn omelet ‘bruin’ was. Maar ik zette door en at alles met een lichte rilling op. Daarna was het wachten op wat komen ging. U begrijpt, er gebeurde niets, er overkwam me niets. Dit stukje wordt getikt door een kerngezond persoon wiens maag-darmkanaal uitstekend functioneert. Toch wil ik niet dat er ooit weer een bruin ei tussen mijn witte eieren zal opduiken. Mijn onderbuikgevoel zegt dat er geen bruin ei in een witte doos hoort te zitten want er kan iets aan mankeren. Ik ga prat op mijn gezonde verstand en dat wil ik zo houden.


Dag Defrysk,
Jouw vorige stukje over het bruine ei vond ik ook al vermakelijk. Deze dus ook. Ik ervaar het omgekeerd, het zijn altijd de witte eieren die mij stiekem een beetje wantrouwig maken. Heb echt met je meegeleefd :).
Groet,
Annemieke
Wat denk je dan van geschilderde eieren, bijvoorbeeld 1 met een lachend gezicht en de ander met een boos gezicht?
@Defrysk. Graag gelezen, al kies ik net voor de bruine eitjes.