De luitenant-generaal liet even moedwillig zijn monocle uit zijn rechteroog vallen. De meeste mensen dachten dat hij het voorwerp niet nodig had om beter te zien, wie hem goed kende wist dat het wel nodig was. En dat hij er de voorkeur aan gaf boven een speciale bril vanwege de distinctie die het uitstraalde. De gespeelde verbazing was snel voorbij en hij deed de monocle weer in.
Hij liep naar het kabinet om er glazen en een fles uit te halen, deelde rond en schonk zelf met krachtige hand uit.
“Mijne heren, een toost op het welslagen van onze onderneming. Het regime heeft nog een dag voor de boeg, daarna is het voorbij!”
Hoera! riepen de anderen en dronken uit.
Beste André,
Aparte invalshoek. Een scène uit een oude zw/wit film met Josef von Sternberg, met wit uniform en monocle.
Met vriendelijke groet = hartje,
Chris
na ons de zondvloed!