Schrijf mee!
« »

Fictie

Bij nacht en ontij

9 maart 2015 | 120w | Karin Gene | 7 |

Bij nacht en ontij schreed ze door de gangen van het paleis. Door de op een kier staande tuindeur wrong ze haar majestueuze lijf naar buiten en daalde de trappen van het terras af. Ze schudde haar vacht en de koperkleurige ogen tuurden in het donker, op zoek naar prooi.

Wat bewoog daar?
Eenmaal dichterbij, zag ze dat het de kardinaal was. In de luwte van het gebladerte, sprak hij met een jonge vrouw. Even dacht de kat Marie Antoinette te herkennen. De geestelijke reikte de freule wat toe en beiden verdwenen in het duister.

Deze nacht was niet bestemd voor het vangen van muizen, besloot ze. Ze moest haar bazin waarschuwen. Maar hoe, dat wist de Pers nog niet.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Karin Gene of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »