Rommel keurig gescheiden, indien bruikbaar, naar de kringloop.
En terwijl ik nip van mijn veel te dure thee uit de wereldwinkel, besluit ik de laatste verre boodschappen – ondanks de regen – op de fiets te halen.
De bewuste wereldburger.
Tot ik totaal verregend bij de supermarkt aankwam. Ik herken zulke fanatieke folderende types al van een afstandje.
‘Welk vlees’ ik van plan was te kopen en waar ik dacht dat ‘Het zomerfruit’ in hartje winter vandaan kwam?
Maar ik was voorbereid.
‘Ik haal mijn vlees bij de scharrelslager en mijn seizoensgroente bij broeder Ludovicus.’
Natuurlijk loog ik, maar wist zij veel.
Ze knikte tevreden.
Bijna geslaagd…
Wat ik dan nog deed met die grote boodschappentas richting de Albert Heijn?
Eh tja…

Die herkenbare typetjes heb je leuk neergezet. Ik zie het in elk geval meteen voor me. <3
Valt met de boodschappentas door de mand.
Lekker stukje. Hartje!
Chris
Dank jullie voor de reacties!
je beschrijft hier fraai de hypocrisie van (sommige) idealisten
Dank je wel voor de reacties!