Schrijf mee!
« »

Communicatie, Poëzie

Best

26 augustus 2015 | 120w | Werner | 9 |

‘Doe je best jongen’.
De stem van mijn vader galmt
als een eeuwigdurende echo
in mijn slakkenhuis.
Woorden zwalpen op hersengolven
en beuken tegen de grillige contouren van mijn stam.
Mijn hoofd doet pijn.
Ik breek het erover.
Gevonden spitsvondigheden raak ik weer kwijt.
Ze struikelen over mijn hersenbalk.
Het gebied van Broca is een grote woestenij.
Vegetatie onder de vorm van inspiratie groeit hier niet.
Griekse zeepaardjes happen naar adem.
De hypothalamus talmt en weet zich geen raadt.
Net als ik.
De gordelwinding windt zich op.
Ik schreeuw het uit
van frustratie en zelfmedelijden.
‘Ik heb mijn best gedaan papa!’
Een antwoord komt niet.
Het enige dat ik hoor zijn de meeuwen
die spottend krijsend cirkelen om mijn hoofd

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Werner of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »