Gratis wegbrengen en tegen een klein prijsje iets kopen. Ik doe het beide, voorheen wel eens noodgedwongen, tegenwoordig niet meer.
Een paar jaar geleden ging ik alleen verder en moest ik rondkomen van alleen mijn salaris. Geen vetpot, want ik was verpleegkundige in de ouderenzorg. De stereo installatie nam ik mee, de televisie bleef achter want kijken deed ik vrijwel niet. Helemaal geen toestel was het ook niet en zo ging ik naar de kringloop en kocht voor vijfentwintig euro een ouderwets apparaat. Niet zo’n mooie flatscreen, nee daar had ik het geld niet voor. Of eigenlijk had ik het er niet voor over. Mijn huurpiano was belangrijker, net als mijn pianolessen en het koor waar ik lid van was.


En zo kwam Jan Splinter door de winter!
Aardig stukje.
Chris
Dank je wel Chris!
goed stukje Wilma!