Bevrediging is vooruit denken en realiseer mij dat mijn vitamientjes moeten worden aangevuld. Ik snel Appie binnen om een flesje wit, een flesje rood, twee harinkjes en een Marlboro Big te kopen. Mijn streven is om zo snel mogelijk weer buiten te staan. Op een drafje knal ik naar de juiste schappen. Liever word ik niet aangesproken. Dat houdt maar op! Wilsonbekwaam schiet ik toch die Gast aan. Mijn Brein herkent hem. Tis de man van de meterkast en elektriek. Taai ventje. Verstaat zijn vak. Niet te duur en stipt met afspraken. Ik groet hem. Hij kijkt mij verbaasd aan en twijfelt mij te antwoorden:
‘Ik herkende je eerst niet. Nu ik je hoor stotteren weet ik wie je bent.’
Recente reacties