Schrijf mee!
« »

Familie

Babysit

7 januari 2015 | 120w | Werner | 8 |

“Hoe oud ben jij kereltje?” vier vingertjes gaan de hoogte in. “Maar ik ben al bijna vijf hoor,” roep ik fier. De jongedame toont een flauw lachje en stapt bijna een soldaatje stuk terwijl ze zich een weg baant door een zee van speelgoed. Ze balanceert op hoge hakken tussen legoblokjes en tientallen raceautootjes terwijl ze achter mijn moeder aanholt op weg naar het kleine salon. Mama haalt uit haar witte handtas wat geld en geeft het aan het meisje. Als ik de balans opmaak van mijn jeugd, is dit mijn allereerste herinnering. Dag op dag veertig jaar geleden. De dag waarop mijn mama me halsoverkop moest achterlaten bij een wildvreemde. Dag op dag, de dag dat mijn opa stierf.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Werner of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »