Na lang regenen is het gazon doorweekt. Ninus verplaatst de klapstoel zonder vergrendeling. Vingers raken klem tussen zitting en metaal. Ninus excuseert zich voor zijn vloeken. Dolly, moeder van Shirley, geeft over wanneer Ninus bukt. Een schouder van zijn colbert verdwijnt onder groenig braaksel. Door de lucht deinst Ninus terug. De stoelpoten van Dolly staan naast de tegels van het terras. Zij zakken in het weke gras. Ninus zal zijn jasje onder de kraan afspoelen en bij de stomerij aanbieden. Pijn in zijn vingers helpt hem Dolly duidelijk te maken, hoe fout zij zit. Shirley, vrouw van Ninus en dochter van Dolly, ziet dat haar broer Adriaan meewarig lacht. Loodzware wolkenpartijen drijven nader, daar is ook binnen geen ontwijken aan.

Zo ben ik bijna blij dat het nog winter is.
Winter? Die moet nog komen! Al was ’t maar om aan dat slappe gekwakkel een einde te maken.
Chris