Je moet het achter je laten het is gebeurd en het is over.
Geweest
Klaar
En ik zei dat dat goed was. Over, klaar vergeten.
Maar stel je voor.
Je beste vriend of vriendin, je weet wel die ene die je vertrouwt, blind, met je kinderen en je man (of vrouw). Die dus.
Op een dag is die boos en slaat je en zegt je, je wist dat dat kwam. Je had het kunnen verkomen maar dat deed je niet. Dus ik moest wel.
Maar je weet het niet en je gaat het ook niet weten de volgende keer dat je geslagen wordt.
Maar laat het achter je want het is geweest.
Het is altijd anders het is nooit over.
Dit stukje en mijn andere stukje. Hoewel geen fictie. Wel verleden. Enkel geschreven omdat het slijt wel niet op gaat. En zonder twijfel. Aangewakkerd doorhet doel van serious request.