In de schemerige entree kijk ik om mij heen. Vreemd, ik voel geen vloer. Zou het tapijt hier echt zó zacht zijn? Ineens staat een schimmig figuur voor mij.
‘Waar is de receptie?’ Ik probeer die vraag krachtig te laten klinken, maar voel mij vooral zweverig.
‘De receptie? Volg mij.’
De man die mij incheckt, grijnst zijn rotte tanden bloot. ‘Eén nacht? Weet u dat wel zeker?’
Ik negeer hem en neem de lift. Als de deur openschuift, hoor ik een zwoele stem. ‘Ontdoe u alstublieft eerst van ál uw kleding.’
Helemaal warm van binnen gehoorzaam ik haar. Dan open ik de brandwerende deur voor mij.
Lucifer roert in de gloeiende kolen. ‘Welkom,’ roept hij. ‘De temperatuur is helemaal perfect.’
Sterk!
Dank je Levja. Ik had in het begin van de week geen ‘receptie-inspiratie’. Of beter gezegd, ik had niet meteen het juiste idee om er de een of andere fantastische draai aan te geven. Tot gisteravond. Toen bedacht ik ineens dat ze daar diep beneden toch ook iets van een receptie moeten hebben om een beetje overzicht te houden over hun gasten. 😉
een hartje van jhel
@jhel
Hels bedankt. 😉