Op enkele kilometers van de camping, waar ik tijdelijk werkte, lag een vuilnisbelt.
Met een grote aanhanger reden we het in plastic zakken gepropte afval ernaartoe. Het was zomer, het stonk er vreselijk en verveelde medewerkers schoten met luchtbuksen op de ratten.
Afval werd nog niet gescheiden. Er brandde een eeuwig vuur, verborgen onder de resten van het menselijk bestaan, dat steeds op een andere plek zijn kop opstak.
Inmiddels is de hoop verdwenen. Milieuregels en verbeterde verwerkingstechnieken, maakten het mogelijk om de belt af te graven tot er een kleine bult overbleef die met aarde afgedekt werd.
Ik ben er terug geweest. Op de plek waar de toekomst vervuilde, is nu een park aangelegd, met bankjes en verliefde stelletjes.


Mooi stukje Hadeke. Denk wel dat er een ‘n’ moet achter ‘maakte’ (Milieuregels en verbeterde verwerkingstechnieken, maakte het […])
Ha, ha, Frank. Complimenteer ik je net op het forum over de verbeteringen, had ik je spellingservice nog niet eens gezien. 🙂 Je hebt gelijk.
Met een thema ‘Hoop’ en een titel ‘Verwerken’ verwacht je toch iets heel anders. 🙂
Ha ha, wat Conny zegt! Je verwacht iets heel anders.
Tja, soms moet men de hoop verwerken om een hoop te creëren. 🙂
Zo snel kan het gaan met een ‘hoop’.
Mooi Hadeke, door dit stukje schoten mijn gedachten terug naar de rokende en stinkende vuilnisbelt in het dorp waar ik opgroeide. En inderdaad: het was daar een en al stank en rook en ratten. <3
Wat een verrassend stukje, Hadeke! Hartje.
De hoop verdween,daarvoor in de plaats kwam een park vind ik een mooie dubbelzinnige zin. Een <3tje van mij.
Zinnen, bedoelde ik.
@Hadeke, heel goed geschreven, zeker ook binnen het thema. De zin met ‘eeuwig vuur’ is er één om in te lijsten.
de afvalverwerking geeft ons hoop!