Schrijf mee!
« »

Liefde, Natuur, Po√ęzie

Vervagend beeld

8 december 2014 | 120w | hak_kah | 11 |

Bij daglicht neemt de wereld andere vormen aan.
Alles schel en scherp uitgelicht, details en kleuren spatten me toe.
In zonlicht badend krijgen dingen soms een gouden gloed,
vaker nog een verblindende schittering.
Genadeloos uitgelicht.

Liever zie ik je in het licht van de schemering.
Het zachte ochtendlicht, strelend over je huid.
Of de verkleuring die hoort bij het overgaan van dag in nacht,
magisch mooi ben je dan.
Beter nog jouw maan beschenen haar,
je silhouet getekend tegen de lucht.
Onmiskenbaar jouw profiel, schaduw op de muur.

Nu je uit zicht bent, zijn dat de beelden die me troosten.
Vager wordt de herinnering aan jouw verschijning.
De scherpte van de pijn blijft.
Uitzicht op een toekomst zonder jou.
Duister.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van hak_kah of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »