Hoe ik ook op mijn brillenglazen poets, de groenige aanslag krijg ik niet weg. Het komt door haar, dat is zeker.
‘Je bent zo mooi, betoverend gewoon.’
‘Je moest eens weten,’ beet ze me toe.
Ik was niet bang, ze zat stevig vastgebonden op de stoel.
‘We varen naar mijn eilandje en dan zal je zien dat ik best meeval. Daar zullen we gelukkig worden.’
‘Maak op zijn minst mijn handen los.’
Daar had ik beter niet naar kunnen luisteren.
‘Vervloek jou,’ sprak ze en prevelde enkele heksenspreuken.
Daarna ging het snel. Ze bevrijdde zich en zette me met een gewicht aan mijn benen overboord.
‘Dood zal je niet gaan,’ giechelde ze me na.
Dat is nu twaalf jaar terug.
« Geen nieuws
Vijf-een »
« Geen nieuws Vijf-een »
Fictie, Liefde
Vertroebeld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
27 reacties
Reageren
« Geen nieuws Vijf-een »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wellicht ben ik ook vertroebeld, maar ik snap de stoel niet. Ik denk dus dat die twee op een bootje zitten?
@levja Ik was er niet bij natuurlijk, maar ik denk ook dat ze op een boot zaten. Een jacht meer, waar stoelen oppassen. 🙂 Als je een eilandje kan bezitten, zal het zelfs wel een luxe jacht zijn.
Mooi @Hadeke Jij denkt groter …
Ik val in de ene valkuil na de andere. Jouw stukjes zijn nooit voorspelbaar. Knap!
Intrigerend!
Mooi stuk. Vooral hoe die raadselachtige eerste zin uiteindelijk toch op zijn plek valt.
Alleen over ‘Dat had ik beter niet kunnen doen’ twijfel ik. Voor mijn gevoel had dat iets moeten zijn als ‘Daar had ik beter niet naar kunnen luisteren’.
@hay Dankjewel. Ik ben het met je eens, maar blijf dan stoeien met een woord teveel. Wel aangepast. Weet niet of het er beter van is geworden. Niet slechter denk ik.
@Hadeke
Eén woord te veel? Dan zou je gewoon ‘op’ in de allereerste zin kunnen schrappen. Of: ‘Hoe ik ook op mijn brillenglazen poets, de groenige aanslag krijg ik niet weg.’
@Hay dankjewel. Eén op één overgenomen, gevalletje blindstaren 🙂
@Hadeke
Dat is een bekend verschijnsel. Bij iemand anders zie je het meestal makkelijker dan bij jezelf. 😉
begrijp het niet helemaal, zit hoofdpersoon nu vast op eiland?
Volgens mij zit hij met een gewicht aan zijn been voor eeuwig vast in het water en kan hij vanwege die vervloeking niet sterven.
@Hadeke, je weet weer op een geheel eigen wijze het thema te verwoorden. Een intrigerend verhaal en een fraai plot.
Die veranderde zin, zou van mij weer terug mogen veranderen.
@josé de prijs gaat naar @wendy 😉 Blijkbaar is hier de puzzel beter te volgen dan mijn andere ‘aanslag’ verhaal.
@ineke dank. Je weet me ook weer aan het twijfelen te krijgen. Maar ja, schrijven is vaak ook twijfel.
@Hadeke, ik denk dat die twijfel er een belangrijk onderdeel van uitmaakt. Zonder die twijfel is er alleen maar zekerheid, maar of dat tot zoveel creativiteit zal leiden?
Ik vond de zin eerder beter omdat die een rustpunt gaf in het verhaal. Een keerpunt ook. Een punt waarop het twee kanten op zou kunnen gaan.
proficiat, Hadeke!
Gefeliciteerd, Hadeke. 😉
@Hadeke Proficiat.
Congrats, hadeke!
@Hadeke van harte!
Dank jullie wel. Het wordt wel steeds moeilijker om juist buiten het thema verhalen te bedenken. Een volgend thema zou: ‘Themadrang’ kunnen zijn. 🙂
Mooi verhaal!
Maar er zijn duizend redenen om niet binnen het thema te schrijven: kijk om je heen, de wereld is o zo mooi.
@BennyBielen je hebt helemaal gelijk, alleen … als ik het nieuwe themawoord zie, dan laat het me niet meer los.
Hi @Hadeke Proficiat! Ik schrijf ook wekelijks een stukje, maar kijk verder niet zoveel op de site. Moet over 6 weken examen doen voor m’n HBO Online Communicatie (naast 40-urige werkweek). Later dit jaar hoop ik wat meer mee te doen met discussies over schrijverijen 😉
@Hadeke, gefeliciteerd met het weekwinnaarschap!
Heer Hadeke, gefeliciteerd! Geen hartjes ook zo steriel. Hartelijke groet, Miriam.
Dank voor de uitleg, Wendy…