En het volk besloot een boodschapper te sturen naar het bestuur. De boodschap werd op het puntje van zijn tong gelegd. De boodschapper arriveerde na een lange, barre tocht bij de ivoren toren van het bestuur.
De boodschapper zocht om een ingang, maar kon er geen vinden. Uitgeput door de ontberingen, zakte de boodschapper in elkaar.
Een kraai landde op zijn schouder en pikte het puntje van zijn tong weg, samen met de boodschap.
En tot op de dag van vandaag wacht het volk op een antwoord. Maar het bestuur weet van niets. En dat het bestuur niet weet wat het volk wil, ligt aan de boodschapper en de kraai. En natuurlijk aan het volk die de boodschapper gestuurd heeft.
Die kraai heeft vast ook de t bij toch weggepikt.
Verhip!