Ze ziet de nacht langzaam in de dag veranderen. De zon kleurt de lucht lichtroze. Het is de eerste mooie lentedag die het warmterecord van 1916 zal verbreken. Meer of minder, raast het door haar heen. Volgens Geert Wilders is er niets mis met zo’n keuzevraag: meer of minder Marokkanen. Zij vreest voor de toekomst van haar zoontje. Moet ze dan zijn achternaam in de hare veranderen? Misschien ook zijn voornaam? Krijgt hij dan meer kansen in het leven? ‘Thijs Dekker,’ zegt ze hardop. Ze proeft de naam op haar lippen. Het voelt aan als familieverraad. Opeens slaat de kilte haar om het hart. De winter treedt alsnog in. Gevoelstemperatuur min dertig. Ze dekt de ontbijttafel, verschuift de melkbeker ‘Anouar’…
« In de Paleistuin
Wisselend genoegen »
« In de Paleistuin Wisselend genoegen »
Communicatie, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Transformatie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van GeertjePaaij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« In de Paleistuin Wisselend genoegen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Verschrikkelijk dat je zoiets gaat overwegen omdat er een halve gare is die een flink aantal volgers achter zich weet. 🙁
Een <3 voor je stukje.
Ik vind het jammer dat je de kern van de zaak niet weet te raken. Dat is namelijk dat de naam niet veranderd KAN worden bij Marokkanen. Of anders gezegd: hoe kun je een mening verwoorden als je niet weet waar het over gaat?
Mooi stuk Geertje. @Schlimazlnik Het lijkt me er juist om gaan dat je de naam niet *wil* veranderen. Dat druist tegen het gevoel in.
Ook tegen de achtergrond dat de Marokkaanse wet voorschrijft hoe je in Nederland je kind mag noemen?
@Schlimazlnik Andere namen kunnen/mogen wel (mits ze binnen de Nederlandse wet vallen). Een kind kan/mag alleen niet worden ingeschreven bij het Marokkaanse consulaat als het geen Marokko-goedgekeurde naam is. (Zie bijvoorbeeld dit verhaal van Moussa Aynan.)
Much ado about nothing, zei Shakespeare. Welke naam je je kind uiteindelijk geeft, in je hoofd én in je hart zal het altijd dezelfde naam dragen.
Daar draait het om in dit stukje en dus: een hartje met heel mijn hart!