Schrijf mee!
« »

Liefde

Te heet

10 september 2014 | 120w | Marlies Vaz Nunes | 7 |

Waterleidingduinen, enkele jaren geleden. Het was juli en boven de 30 graden. We wandelden langs een van de kanalen. De hellende oever ernaartoe was begroeid met stekelige planten. Rechts van ons een kale vlakte met hier en daar een struik. Er was nauwelijks wind. Ik kreeg het erg warm, werd paniekerig.
‘Ik wil daar even zitten,’ zei ik. Ik wees naar een struik met een klein plekje schaduw.
‘Je gezicht is knalrood.’ Je was bezorgd en plensde water over mijn hoofd en pet. ‘Ik wil je wel naar het kanaal tillen.’
Ik dacht aan de stekels. ‘Nee, niet nodig.’
Het ging beter. We bereikten het strand, namen een duik in de zee. Het water verkoelde me verder. Ik genoot weer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marlies Vaz Nunes of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »