‘Mam, ik ben zwanger. Je wordt oma!’
‘Wie is de vader? Gaat hij voor jullie zorgen?’
‘Jij altijd met je gezeik. Weet ik veel!’
‘Hoe weet je dat je zwanger bent? Je krijgt toch de prikpil? Misschien heb je last van de bijwerkingen van de antipsychotica.’
‘Ik ben al een tijdje niet bij de ggz geweest. Schijt aan. Met mij gaat alles goed.’
‘Hoe wil je dat dan allemaal gaan doen? Ik geloof er niks van!’
De jonge vrouw pakt haar smartphone en scrollt.’Hier heb je het bewijs!’Er verschijnt een foto van het staafje van de Predictor zwangerschapstest.
Sterilisatie is steriel maken. De oma in spe voelt zich schuldig bij de gedachte alleen al. Was haar dochter maar nooit geboren…


Dit is een verschrikkelijk verhaal. Hoewel het onmenselijk klinkt dat de aanstaande oma zoiets denkt, is het (stiekem en wellicht sociaal gezien onacceptabel) een menselijke gedachte. Dit zet aan tot nadenken. Wel goed geschreven!
Hi @Johanna. Thanks en ja, zoiets is een drama: voor alle ‘partijen’. Er zijn ‘gevallen’ waarbij het kindje kort na de geboorte in een pleeggezin terechtkomt. Moeder is al maanden zonder medicatie (lees antipsychotica, antidepressiva et cetera) geweest omdat ’t slecht was voor het ongeboren kind. Moeder verblijft totdat het kind is geboren achter tralies om zoveel mogelijk schade voor het kindje te voorkomen.
Zoals jij over deze droevige omstandigheden kunt schrijven @Geertje Diep respect.
Hi @Levja Thanks. Ach ja, dit is zo’n verhaal dat ik niet verzin, maar heb opgepikt uit al die verhalen die ik soms hoor in de vaak droevige wereld van de psychiatrie.