Sta ik op het minibalkon het stadse uitzicht te bewonderen, hoor ik achter me een enorme klap, dan geratel.
‘Wat doe je, Gijs?’
‘Kolere kast.’ roept zoonlief vanuit zijn zojuist betrokken studentenkamer. ‘Zit alles in elkaar, dondert de zijwand eruit. Alle schroeven over de vloer.’
Op de balkondrempel begin ik te schateren. Rood aangelopen staat Gijs op de plek van het neergestorte kastgedeelte en stut de wiebelende bovenkant.
‘Ma, help nou effe. Alsjeblieft.’
‘Volgens mij hou je nu de bodem omhoog. Waar is de handleiding?’
Hoofdknik naar een vodje. ‘Kapotgescheurd met de verpakking. Had ‘m weer geplakt, maar kennelijk niet goed.’
Samen tillen we de misplaatste onderste-bovenkant omlaag.
‘Kom,’ zeg ik, ‘eerst wat drinken. Je kunt handleidingen tegenwoordig toch downloaden?’
« Italië
Door oneindig laagland »
« Italië Door oneindig laagland »
Familie, Fictie, Studie & werk
Studentenlogica
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Ineke van Stempvoort of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Italië Door oneindig laagland »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beelden geschreven. <3
Dankjewel Leonardo. En ook voor de mosterd-update 🙂
Wat een grappig nieuw woord “onderste-bovenkant” <3
Levendig en met humor geschreven, @Ineke
Ik zie het voor me gebeuren. 🙂 <3
En omlaagtillen? Ik reken het goed.
Ik ook. Hier wel. 😉
<3
Dank jullie wel voor de leuke reacties. Ik vind het steeds leuker worden, dat gestoei met 120 woorden.
Normaalgesproken doe (deed) ik altijd veel te moeilijk met schrijven.
Ben vaak onzeker of het goed overkomt. Er gaat een hele nieuwe wereld voor me open, met deze korte stukjes schrijven 🙂
Ikea, wie heeft er niet klem mee gezeten?
Aardig stukje!
Hartje!
Haha. Leuk hè, púbers! Hartje.
mooie moeder zoon discussie