Schrijf mee!
« »

Mensen, Natuur, Po√ęzie

Sorry, ik was overmoedig

15 november 2014 | 120w | Janneke | 2 |

Het spijt me
oprecht
en meer dan ik zeggen kan
Je hangt maar
slap
lusteloos
opgedroogd en opgebrand
Natte tranen wellen
maar het water
zou verspild zijn
Vol schaamte moet ik bekennen
dat er meer vocht over mijn wangen loopt
dan over jouw voeten
Ik heb fouten gemaakt
grote
en grove
Mijn grootste fout
helaas
Is
vrees ik
dat ik
in een dapper moment
of een moment
van onbezonnenheid
Zo’n mooie grote
kocht
met meer blad dan een loofbos
Zo een, met een kaartje
“Niet in de volle zon
regelmatig water geven”
Een echte
echte kamerplant
En dat terwijl ik
met het schaamrood op de kaken
en tranen op de wangen

Een cactus dood krijg
Of erger nog
In bloei

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »