De meningen blijven erover verdeeld: wat te doen met je snot? Neus ophalen, of toeterend leegsnuiten?
Ik ken verschillende soorten van gesnotter in mijn leven.
Als kind was ik vaak verkouden, en in mijn puberteit had ik pakken tissues nodig voor mijn hooikoorts.
Tegenwoordig snotter ik meer van verdriet.
Dit snot is de zichtbare versie van mijn verborgen verdriet. Verdriet om de recente dood van mijn beide ouders.
Ik gebruik nu geen papieren zakdoeken meer. Ik erfde een hele stapel van mijn moeders zakdoekjes, sommige met haar monogram erop geborduurd. Ik kan mijn tranen en meekomend snot daarin goed kwijt. Deze zakdoeken zijn mijn troostlapjes. Ik maak dus graag lawaai als ik snuit, om mijn lieve ouders niet te vergeten.

Mooi en een beetje onsmakelijk 😉 De conclusie vind ik heel mooi gevonden.
Mooi schetsje!
Vroeger, veegde ik als mijn snotlap vol zat, mijn neus af aan de binnenkant van de mouw van mijn blouse. Je moest toch wát.
Hartje!
Maak er en mooi weekeinde van!
Chris