Ik frons niet eens als ik op de rand van de badkuip een prachtig gekruld schaamhaartje naast het damesscheermesje van mijn vrouw zie. Geen spier. Bewust niets. Zo wil ik het houden en zo zal ik het houden. Immers, ik weet dat het een schaamhaartje van mijn liefste vrouw is. Ik koester de herinnering en sla ze op in mijn hoofd, met tijd, datum, jaargang en al, stuk voor stuk, krul na krul.
En als mijn vrouw en ik ruzie krijgen over opruimen en afwas; u raad het al, dan vliegen de door mij gekoesterde schaamhaartjes verbaal over de keukentafel. Daarna moet ik het weer bijleggen en droog ik haar tranen. En beloof ik haar het nooit weer te doen.
« Lentebanket.
Lunchverhalen »
« Lentebanket. Lunchverhalen »
Column
Schaamhaartjes
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Lentebanket. Lunchverhalen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties