Bij het woord lava gaan mijn gedachten terug naar de reis door Italië toen we een dagtrip naar Pompeï hadden gemaakt.
De indrukken die we tijdens dit bezoek te verwerken kregen zijn bijna niet in woorden te beschrijven. We voelden vooral hoe de mensen tijdens de uitbarsting van de Vesuvius overrompeld werden door de brandende stroom Lava. De mensen die gewoon bezig waren met hun dagelijkse activiteiten. De houding waar de mensen in stonden, hun spulletjes en het straatbeeld wat je nog kunt zien. Je kunt het voelen en inbeelden zoals het toen gegaan moet zijn. De sfeer in de opgegraven stad is een sfeer van oud leven en voelt bedrukt aan.
Maar toch, ik had het niet willen missen.
Marja, Ik voel het ook, hartje voor alle zielen die de Lava toch levend houden. Hartelijk groet, Mir.
Heel mooi geschreven.
Anneke en Mir, dank jullie wel!!!
mooie herinnering aan een gestolde stad