Op zolder, tussen spinnenwebben, muizenstront en dozen vergeten rotzooi staat een kledingrek. Boerenkielen, nepsnorren en baarden en een lichtgevende voorbinddildo hangen als verlepte herinneringen te wachten op de onvermijdelijke Komozak. Bedroefd staar ik naar de vergane glorie van laveloze uitspattingen en dronken vrijpartijen met vriendinnen. Carnaval past me helaas, net als deze kleren, niet meer. Ik open de zak. Mijn telefoon gaat over. “Hoi Maartje, hoe is het er mee?â€
…
“Wat een klootzak! Dus dit jaar geen wintersport?â€
…
“Ben je gek, meid. Je ziet er nog prima uit. Laat hem toch stikken!â€
…
“Weet je wat? Kom maar hierheen. Ik heb tijdens het opruimen wat verrassende spulletjes gevonden. Kunnen we samen proberen of er iets past, voor de carnaval, of zo.â€


Geloof niet dat de dildo in de komo zak zou verdwijnen
@G.J. 🙂 sommige behoeftes blijven…