De eerste poef die ik meemaakte, was die van Hassan, de Marokkaanse werknemer van mijn vader. Als één van de eerste gastarbeiders was hij een bijzonderheid in ons leven.
Hassan trakteerde mijn vader vaak op bijzondere cadeaus, als hij weer in zijn geboorteland was geweest: suikerstaven, geitenhuiden, en dus ook een mooi gekleurde poef.
Mijn moeder vulde het ding met oude nylonkousen, en zo ontstond een nieuwe zitplaats in de woonkamer.
Sindsdien heb ik er veel versleten: van sjiek leder tot stoffen varianten, die na elk gebruik weer in vorm moeten worden geslagen.
Mijn ouders gebruikten hem voor hun vermoeide benen, in mijn huis dient de poef tegenwoordig ook als bijzettafel.
De poef is geïntegreerd, Hassan lukte het minder goed.
« Boyhood: meeleven in drie uur film
Een winteravond »
« Boyhood: meeleven in drie uur film Een winteravond »
Column, Cultuur
Poef
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Boyhood: meeleven in drie uur film Een winteravond »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
mooi Lisette
@Lisette nostalgie, stond er vroeger niet in elk huis een poef