Schrijf mee!
« »

Column, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen

Pasklare oplossing

17 februari 2014 | 120w | geertjepaaij | 5 |

Mijn dochter klinkt gelaten. Het maakt haar weinig uit. Het is niet de eerste keer dat ze de fout ingaat. Ik voel mijn boosheid opborrelen. Leert ze het dan nooit? Mijn boosheid is niet zozeer tegen haar gericht, eerder tegen de roofdieren in de mensenjungle. Die ruiken het al vanaf kilometers afstand.
Als ze hun slag hebben geslagen, verdwijnen ze om zogenaamd ‘boodschappen te halen.’ De bankpas van mijn dochter verdwijnt in de flappentap, de pincode is zo ingetoetst.
‘Je kunt die jongens echt niet vertrouwen. Al zijn ze nog zo aardig. Nooit je bankpas en pincode afgeven. En al helemaal niet aan die gasten die coffeeshops bezoeken.’
Mijn vermaning landt amper. Ik bel haar bewindvoerder. Die mag weer puinruimen…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van geertjepaaij of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »