Ik had het hem beloofd. En belofte maakt schuld, dat zeggen ze. Met grote tegenzin en oordopjes stapte ik in de auto om mijn neefje op te halen. Op naar Rotterdam, op naar Ahoy. Een geweldig festijn zou het worden. Allemaal gezellige Hollandse muziek, een festival compleet gewijd aan onze geweldige Nederlandse palingsound. Met frisse tegenzin begeleide ik mijn neefje naar binnen. Stiekem stopte ik de oordopjes in mijn oren. ‘Geweldig hé’, riep ik te hard tegen mijn neefje van acht. Het volledige repertoire werd gespeeld. Jan Smit, Nick en Simon en zelfs de 3 J’s. Bij de verkrachting van Simon and Garfunkel kreeg ik het bijna te zwaar. Een aanslag op mijn mentale gesteldheid. Nee, dat viel niet mee.

Een hartje voor jouw opofferingsgezindheid. Kies jij de volgende keer het concert uit?
Je hebt het meerdere malen over je neefje, maar pas de derde keer noem je zijn leeftijd. Ik zou het de eerste keer al vermelden en dan als ‘mijn achtjarige neefje’ in plaats van ‘mijn neefje van acht’.
begeleide ik = begeleidde ik
Helemaal eens met bovenstaande reactie.
Ik dacht precies hetzelfde.
@johanna Het stuk zal nog sterker zijn als je het in de t.t. tegenwoordige tijd schrijft.
Dat werkt bij de meeste stukjes. Alsof ‘de lezer bij het verhaal getuige is’ [while it s happening] ipv ‘een getuigenverslag achteraf aanhoort’ [hear say]
Leuk stukje. Eens met de tt suggestie.
Ik zou bij ‘verkrachting van Simon and Garfunkel’ toch even ‘de muziek van’ toevoegen.
Ik sluit mij bij de opmerking van Inge aan. Voeg dan meteen maar een extra d aan begeleide toe.
Maar desondanks een leuke beschrijving van een concert dat ik zelfs bij een bonus van duizend euro graag aan mij voorbij zou laten gaan. 😉
Dank allemaal. Niet mijn beste stukje, valt me nu ook op.