Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Ontnuchterd

31 maart 2014 | 120w | Irma Moekestorm | 33 |

Tien, elf, twaalf, dan het bordes. Ik tast naar de leuning van de tweede trap en tel opnieuw. De eerste verdieping, weet ik, als ik bij twaalf ben. Tot driemaal toe moet ik deze routine herhalen.
Het is aardedonker, maar op dit tijdstip wil ik geen licht maken in het portiek.

Opgelucht merk ik dat mijn man zorgzaam de deur op een kier heeft gezet. Dat bespaart een hoop gestuntel met de sleutel.
De slaapkamer weet ik ook op de tast te vinden en ik kruip meteen onder de wol.

Met een kater word ik wakker. Echter, nog voordat ik een slok heb genomen van de koffie, die ik krijg aangereikt door mijn breedgrijnzende, ongeschoren benedenbuurman, ben ik al ontnuchterd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

24 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »