Zonder het te weten heb ik er al jaren last van. Eerlijk gezegd, eigenlijk al mijn ganse leven, maar niet altijd. Het overkomt me soms een keer. Dan lig ik in bed of zit ik in een donkere zaal en wil ik het liefst van al weglopen, richting licht. Waarom ik dat heb, ik heb geen idee, geen enkele clue. Het is er en het zal wel eeuwig blijven.
Hoe je zoiets benoemde, wist ik echter niet. De diagnose kreeg ik tijdens een quiz. Een vraag luidde immers: “Voor wat is een nyctofoob bang?”. We hadden geen enkel idee, laat staan dat er een echte in ons midden zat!
Gelukkig voor mij quiz je steeds met de lichten aan ….


Een hartje voor hetgeen ik bijgeleerd heb. En ook altijd voor degene die de moed heeft zijn of haar fobie te ‘delen’.
@Benny Bielen : bedankt, leuk dat ik jou iets heb kunnen bijleren 🙂
N.a.v dit stukje ga ik gelijk denken ; Welke fobie heb ik eigenlijk ? haha mooi stukje
@dini1957 : schrijf er een stukje over 😉 en bedankt trouwens!
Afgelopen zaterdag zat ik diep in de ingewanden van de Cannerberg in Maastricht, een immense mergelgroeve die vroeger ultrageheim commandocentrum van de NAYO was. Als de gids met zijn walmende lamp de bocht om ging en je alleen met de petroleumstank achterliet, wda het zo aardedonker dat je ook zonder nyctofobie god op je knieën dankte als het licht weer terugkwam.
@Peter Janssen : heftig, ik denk dat ik die rondleiding maar even oversla 😉