“Hallo met mij. Proficiat met je dochter!”
“Hey Mir”.
“Heb je even tijd?”
“Ja, ja”.
“En, hoe was jullie vakantie in Noorwegen?”.
“Fantastisch, maar wel spannende dingen meegemaakt”.
“Vertel!”.
“Wij hebben een gletsjertocht gemaakt waar een dag
tevoren een Duits echtpaar is verongelukt.
Het meest bizarre is dat de kinderen hun
ouders voorbij hebben zien komen.
“Verschrikkelijk joh! Dit wil je niet meemaken.
Dit beeld vergeten die kinderen nooit meer”.
“Hoe kon dit ongeluk gebeuren?”
“Omdat ze wegversperringen genegeerd hebben”.
“Poeh, poeh!”.
“Er werd gevraagd of we nog wel de tocht mee wilden maken”.
Wij zijn trouwens ook nog geëvacueerd vanwege noodweer. Dat
duurde lang. Elke keer kwam een bootje een paar mensen halen.”
“Jullie zijn toch ook echte avonturiers.”.

Dat zijn de consequenties van een berglandschap. Ook die fjorden nopen tot uitkijken.
Met vriendelijke groet,
Chris
@C.P.Vincentius. Dialoog berust op waarheid.
Hoe dan ook, ik vind het zo pijnlijk voor die Duitse kinderen. Trouwens al wat er rommelt in de wereld.
Dank voor reactie, zonder een hartje ook prima Chris. Hartelijke groet, Mir.
mooi, volgens mij gletsjertocht een woord; in 4 r van onder, wilde = wilden ( meervoud)
@Mir Na ‘Wij hebben een gletsjer tocht gemaakt’ wordt het verhaal onduidelijk. Wanneer in een dialoog een ander aan het woord komt, wordt er op een nieuwe regel begonnen.
‘Ons’ en mee wilde maken passen niet bij elkaar.
‘gletsjer tocht’ als twee woorden valt hier niet te rijmen.
@Jose. Dank voor reactie! Logisch het meervoud van wilde. Nu zijn het wel wilden geworden. Hartelijke groet, Mir.
@Jopie. Dank voor reactie! Oei, mijn slordigheidsfoutjes.
Ik heb zoveel dialogen geschreven, dat ik dit moest! weten Jopie.
Ik geloof dat het heel laat was toen ik dit stukje schreef.
die hersens toch! Soms nemen ze een loopje met je.
Hartelijke groet, Mir.