Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie, Mensen

Laatste licht

3 juni 2014 | 120w | Jose van Rosmalen | 11 |

De broers deelden een kamer met schamel meubilair: twee oude stoelen en een tafel met een gloeilamp erboven. Ze hadden ooit dezelfde vrouw liefgehad, maar die was uit hun leven verdwenen. Er restten nu alleen nog vage herinneringen aan wat ooit was.
Zij vulden de tijd met op elkaar te vitten en met omzien in haat op de wereld die hen in de steek had gelaten.
Hun geheugens vormden een gatenkaas waar soms nog even het licht in viel, maar waarin de meeste sporen vanuit de buitenwereld waren dichtgeslibd.

‘Jij hebt haar van me afgepikt, klootzak!’

‘Neen, man, ze vond mij de liefste en ook de lekkerste in bed.’

Het peertje doofde. De mannen werden schimmen in het vale maanlicht.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jose van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »