Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Familie, Liefde

Kaal

6 september 2014 | 120w | Lisette | 5 |

Zijn trouwfoto zit in mijn agenda. Ik zie een jonge, intens gelukkige man. Zijn voorhoofd oogt hoog.
Mijn vader had al vroeg een kaal hoofd.
Ik heb niet het idee dat hij er mee zat.
Zijn hoofd duidde hij zelf aan als ‘kale gletsjer’. Restjes krulletjes als een krans om de leegte in het midden.
Zijn hoofdhuid bleek kwetsbaar voor huidkanker, die als kraterplekjes verschenen. Een alpinopet werd zijn voorbehoedsmiddel.
Hij werd ouder en brozer, en zat tevreden in zijn stoel. Zijn leven was rijk en vol genoeg.
Toen overleed mijn moeder plotsklaps, en bleef hij alleen achter. Deze kaalslag kon hij niet aan. Hij vond het genoeg zo.
Wij drukten een laatste kus op zijn blote bol. Dag, pap.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »