Schrijf mee!
« »

Communicatie

Jazz

20 februari 2014 | 120w | Desiree Felen | 8 |

De banjo keek argwanend naar de piano. Ze zag dat hij hetzelfde bladmuziek voor zich had. Hij keek er nauwelijks naar. Terwijl zij zoveel moeite moest doen om in de pas te blijven, speelde hij met passie en leek hij argeloos de regels te negeren.

De laatste klanken stierven weg. Het snaarinstrument zocht oogcontact met de toetsen.
‘Is er wat?’ vroeg de piano.
‘Hoe komt het dat het bij jou zo gemakkelijk gaat?’
‘Gewoon… Ik volg mijn hart.’ Hij opende de kast en liet zijn imposante binnenwerk zien.
‘Aha,’ vervolgde de banjo, enigszins gerustgesteld, ‘Ik heb geen hart, bij mij zit er een holte.’
‘We zijn allemaal uniek.’ De piano speelde een riedeltje. ‘Misschien is die leegte wel jouw kracht.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Desiree Felen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

14 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »