“Hoe moet dat dan?”
“Nou, gewoon, hetzelfde als elk week. Je krijgt een woord, en schrijft dan zelf een stukje”.
“Ja maar, ik mag niks uitleggen of toelichten, dat heb ik nog nooit gedaan.”
“Nee, dat klopt, jij legt altijd erg graag en veel uit. Maar soms moet je er gewoon maar inspringen, en doen.”
“Tjonge, nu lijkt je mijn therapeut wel. Bedankt, hoor, voor je tips.”
“Sorry, ik wist niet dat je kwaad werd. Minder beschouwen en meer zijn, dat is de truc.”
“Pff, mindfulness is er niks bij, had dit maar voor mijn burn out verteld, nu voelt het wel een beetje als mosterd na de maaltijd.”
“Ach, liefie, je mag zijn die je wilt. Je bent klaar.”
« Papadag
Eten met een m »
« Papadag Eten met een m »
Column, Communicatie
Innerlijk tweegesprek
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Papadag Eten met een m »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Herkenbaar, zo’n gesprek met jezelf.
Ik heb tijdens de schrijfcursus uitgebreid geleerd over de linker en de rechter hersenhelft: de creatieveling en de criticus (ik weet alleen niet meer hoe om). Ze hebben constant ruzie met elkaar, maar dat is nodig om iets moois en goeds te kunnen maken.
Grinnik, leuk gedaan <3
Je vertelt een pracht verhaal! Mooi! <3
Wow, erg leuk en zit strak in elkaar ! Complimenten !