Schrijf mee!
« »

Fictie

Het opvanghuis

26 juni 2014 | 120w | JelStein | 7 |

Inspecteur Michael Brinks heeft het gesprek tussen de twee vrouwen aangehoord en ziet dat Christel de kerk wil verlaten. “Kans! Wat nu?”, roept hij. Christel zegt kordaat: “Praat jij verder met Roelf en Maria. Ik ga naar het opvanghuis in Delfzijl”.

De avond valt en – na een half uurtje rijden – parkeert ze voor de deur. De wind ruist sinister door de hoge bomen rond het opvanghuis, dat schril afsteekt tegen de naburige moderne wijk. Ze huivert en denkt terug aan de tijd die zij hier heeft doorgebracht. Het zal nooit wennen. Ze weet waar de boeken altijd werden bewaard. Ze vermant zich. Wie zou er open doen? Ze belt aan. Aarzelend gaat de deur op. “Jij? Eindelijk… daar ben je!”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van JelStein of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »