Ik geloof eigenlijk niet zo in liefde op het eerste gezicht, maar op het huisje was ik meteen verliefd. Of het wederzijds was, dat weet ik niet. Oud en vervallen stond het daar alleen in een weiland in Missouri. De Amerikanen waren het huisje allang vergeten. Het was één van de vele vervallen huizen in de Amerikaanse staat.
De afgebladderde witte verf had iets moois, en het krakende hout in de woonkamer klonk als vertrouwd. Plotseling kwam er een gekke gedachte bij me op. Een gedachte waar ik vanbinnen warm van werd. Het was iets dat ik nooit eerder gedacht had. Nooit had durven denken.
Als de Amerikanen dit huisje kunnen vergeten, misschien kan ik mezelf hier dan ook vergeten.
Recente reacties