Ik heb een boek gekocht. De jongensversie van ‘Help, ik word puber!’ Op initiatief van mijn zoon want hij heeft vragen. Prangende vragen. Zoals: ‘Wat doen die puistjes op mijn gezicht?’ en: ‘Waarom krijg ik balhaar?’ Die puistjes had ik al gezien maar van dat haar is nieuw. Ik kan me niet inhouden en vraag hem plompverloren of zijn pieleke ook aan het groeien is? Zonder blikken of blozen kijkt hij mij aan. ‘Ja.’
Een boek, prima. Toch hoop ik stiekem dat hij zijn vragen aan mij blijft stellen. Ik geniet van de oprechte vragen, zijn onwetendheid. En al vindt hij mijn onomwonden antwoorden soms shockerend, hij staat ervoor open. Nog wel. Dat moment wil ik zo lang mogelijk vasthouden.
Net wat je schrijft @Nienke Heerlijk eerlijk
Had ik maar zo heerlijk eerlijk met mijn mama kunnen zijn…
Heel herkenbaar @Nienke. Leuk.
@Nienke Fijn dat je er voor hem bent.