Liggend tussen flessen bier, oliebollen en resten van een visschotel word ik op een koude tegelvloer wakker. Wat is hier gebeurd? Waarom is het zo koud? Kreunend krabbel ik op, terwijl mijn voeten weg glibberen in resten kruidenboter en een onduidelijk meurende drab die de hele woonkamer ontsiert.
Strompelend en zigzaggend door de puinhopen, bereik ik de keuken. Gelukkig, het koffiezetapparaat heeft het overleefd! Alles is wazig en op de tast zet ik een bak koffie.
Na de eerste bittere slok, klaart de mist op. Ik ril en kijk omhoog. Waar is het dak? Een gefragmenteerde herinnering flitst door mijn hoofd: Hey zatlap! Jij … vuurwe… keuken? En maak die sigar… Ik pijnig mijn hersenen: Was het nou aan of uit?
Uit het as opgestaan groet ik u en wens iedereen een gelukkig, gezond en humoristisch 2014 toe!
@GJ Je bent hoe dan ook de sigaar: http://forum.120w.nl/discussio.....is-#Item_1
@Jelle, idd, dat wordt nog een vette pijp roken 🙂
Fijne scene, dat moet een feestelijke avond geweest zijn 🙂
Heb je nou je naam mee of tegen?
Heel mijn leven al gezegd, dat je van oliebollen in de olie bent. Altijd kermis als die in de kraam komen.
@e Ik heb mijn naam altijd mee 🙂
Smeuiig, maar vooral goed verteld. 😉