Een beetje drap zal er straks zitten
onder in het kopje
Nu is het nog
of voorlopig
een dampend kopje
vol kunst
Met heerlijke geuren
en donkere kleuren
Waarvan hij slokjes zal nemen
die op zijn lippen branden
ongeduldig als hij is
En ik zal ze zoenen
die hete lippen
Zolang het kan
tot hij komt
bij het restje
de drap
Het laatste beetje
dat wat wij niet langer willen zien
Tussen het heerlijke vocht
zweven druppels
uit een ander potje
Dat wat ooit
in een kastje kwam
voor ooit
Het werd ooit
Zijn hete lippen
koelen onder mijn koude
Hij deed het niet
espresso
Ik deed het misschien
meer als een kopje
lauwe thee
Maar ik
ben er nog


Een Indringend en aangrijpend beeld schets je hier. Het laatste stukje begrijp ik (nog) niet qua tekst, wel wen beetje het gevoel erachter.
eens met Nel, ook ik begrijp laatste regels minder goed
de titel maakt natuurlijk ook al iets duidelijk en ook dat ‘maar ik ben er nog’. Letterlijk een doodskus?