Bij ons bedrijf ontbreekt het echt aan alles: aan goede bureaustoelen, aan koffie, aan vergaderzaaltjes, maar vooral aan geld. Niets kon eens goed geregeld worden. Altijd moest alles houtje-touwtje. Daarom wond Hans zich ook zo op over de reactie van de directie op zijn e-mail.
“Weer geen geld voor de BHV. Hoe moeten we de mensen dan helpen in geval van nood? Er kan zomaar iemand omvallen.”
“Hans, denk aan je hart,” mompel ik nog.
Even later knielde ik met mijn handen op zijn borst tellend over hem heen, en-een, en-twee, en-drie …
Er was een waardige herdenkingsdienst. De directie had kosten noch moeite gespaard. En Hans had uiteindelijk toch zijn doel bereikt. Bij de receptie hangt nu zijn rode defibrillator.
Oei, het kabinet geeft “0 woorden over” aan. Op de voorpagina wordt nu 121w aangegeven. En nu?
Het kabinet had gelijk, ik heb de ‘Opmaak en leestekens’-controle knop gebruikt om het recht te zetten. Het beletselteken (wat dus iets anders is dan drie puntjes achter elkaar), geeft soms wel eens een telfoutje.
@newcomm een postume waardering, hoewel het me aan het hart gaat.
Zoals wel vaker: alles kan als het te laat is.
Postuum een hartje als eerbetoon aan Hans.
Een knalgoed stukje @Newcomm
@Frank Dank voor de hulp
@jelstein Ik ben blij dat bij ons de mosterd voor de maaltijd geserveerd is.
@Levja Dank je wel.
Goed stukje, als het kalf verdronken is… Helaas.
@newcomm kortzichtig beleid maakt slachtoffers
Oeh dat was een dure les voor Hans en zijn collega’s. Goed stuk.
Als het kalf verdronken is…
sorry die uitdrukking gebruikte Irma ook al!