Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Duisternis

23 september 2014 | 120w | Nel Goudriaan | 11 |

Wit, heel veel wit om me heen. In de verte klinken vage voetstappen. Als ik mijn ogen dichtdoe, zie ik beelden in allerlei vormen en kleuren aan me voorbijtrekken.

Dan gaat de deur zachtjes open. Er klinkt een stem: “Je bent er weer.” Ik wil antwoorden, maar er vormen zich geen woorden.
Je legt je handen op mijn wang, ik voel je nabijheid als een warme deken van troost op mijn koude lichaam.

Langzaam glijd ik weg, het wordt zwart om me heen. In het donker zie en hoor ik borende botnaalden, doordringend en scherp. Ik voel hoe ze bezit nemen van mijn lichaam. Ik schreeuw: “Waar ben je?”
“Oh, verlossend licht, troost en bescherm me in deze diepe duisternis.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nel Goudriaan of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »