“U wilt een dag iemand anders zijn?â€
“Graag ja.â€
“Neemt u maar plaats in droomcabine 18.â€
Terwijl ik wacht, zittend in een donkergroene fauteuil, zie ik beelden van mijn roodharige vriendin. Ik verheug me op haar levenslust, haar durf, haar stralende aanwezigheid.
De jongeman plaatst twee elektroden op mijn voorhoofd.
“Veel plezier mevrouw. Geniet ervan.â€
Uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuungggggggg. Ik hoor een doffe toon. Het is kelderdonker. De ruimte pulseert terwijl de toon langzaam heel hoog wordt. IEIEIeeeeeieieeeeeeeeeeeee
en dan ineens sta ik op een rand van een hoog gebouw dat wankelt … steeds sneller … en sneller. IEEEieieieiiieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
“SSSSSTOP!â€
De jongeman komt rustig binnen en verwijdert de draadjes.
“Geen zorgen mevrouw, droom nummer 18 om een ander te zijn is bijna altijd een teleurstelling.â€
Mooi @Desiree, net zoiets als dat gras…
Dank Irma, inderdaad zoals het gras …
@Desiree mooi. Niemand moet willen een ander te zijn.
Mooi Dees en zoals de indianen zeggen:’je wilt nog geen 10 stappen in de mocassins van een ander lopen’. leuke opzet met 120 woorden stukjes
Blijf jij maar mooi jezelf @Desiree
Bijzondere invalshoek heb je gekozen.
@df Horizontale vergezichten boeien. Verticale neerwaartse daarentegen zelden.
Hai Karel, dit is toch ook iets voor jou he? Ik hoop je ook hier eens te lezen. Dank je wel.
@Levja, ja dat doe ik… zoals jijzelf ook al opmerkte, dit idee was niet mijn intentie en toch is het er zo uitgekomen.
@Jelstein, ik begrijp denk ik niet helemaal wat je bedoelt. 🙂
ik zou een andere droomcabine kiezen! Origineel!
Dank je Jose. Welke droomcabine zou jij dan kiezen? Ik las een quote ‘als er dromen te koop waren, welke zou jij dan kopen?” Zo kwam ik uiteindelijk op het stukje.
Desiree, denkbeeldig erin blijven staan en blijven hopen op het mogelijke. De droomcabine ben je tenslotte zelf. Fijn weekend, hartelijke groet, Miriam.