Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Drakenzang

25 april 2014 | 120w | Hay van den Munckhof | 7 |

Schicht luistert naar de oceaan. Voor het eerst hoort zij de lokroep van haar soortgenoten. Haar staart, gewoonlijk een en al zwiep en zwaai, ligt roerloos in het hete duinzand. De Drakenarchipel is twee vliegdagen van hier, maar voor drakenoren is dat geen beletsel.
´Schicht, waar ben je toch met je gedachten?´ vraagt haar Rijder.
Traag opent Schicht een geschubd ooglid. De Rijder zit recht voor haar. Hij fronst.
‘Bij mijn familie,’ antwoordt zij met haar treurigste drakenstem.
‘Dat klinkt alsof je vurig wenst om bij hen te zijn.’
Schicht schiet sissend overeind. ‘Buitengewoon vurig,’ roept zij luidkeels, haar staart zwiepend als vanouds.

Als zij krijsend opvliegt, wervelt achter haar een wolk geel zand en zwarte as de lucht in.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »