Schrijf mee!
« »

Communicatie, Natuur

Derde kerstdag

28 december 2014 | 120w | Han Knols | 10 |

Er was sneeuw en de wereld leek smetteloos, nodigde mij uit tot een wandeling.
Zo maar. Een man alleen in de natuur.
Er stonden wat paarden en hooglanders, refererend aan iets van wildernis.
Maar het was het hondje met de rode halsband, de tanden blinkend, rukkend aan de poot van een dood konijn, dat mij deed beseffen dat iedereen een prooi kan zijn.
Altijd. Ook ik.
De piekerige vacht vertelde het verhaal van overleven; dat hij hier al langer zwierf.
Dus liep ik er in een boog omheen, in de wetenschap dat ik bij voorbaat verloren had. Ook met uitgestoken hand.
De ogen volgden me. Fel, instemmend.
Ik wuifde kort, een groet.
Hij at verder, zoals het een overwinnaar betaamt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Knols of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »