Net wanneer hij begint te geloven dat ze er vandoor is, voelt hij dat ze weer achter hem staat. Haar koele handen beginnen zijn schouders te masseren, ze strelen zijn flanken, zijn borst en zijn buik. Ze drukt haar bekken en onderbuik tegen zijn billen en als kers op de taart van het stille genieten beroeren haar borsten zijn glimmende huid. Haar handen cirkelen tastend over zijn buik tot ze de sierlijke gesp als bij toeval ontdekken. Ze opent hem traag en trekt dan met kleine, handige rukjes de riem uit de lusjes van zijn broek. Maar eerst móet ze nu zijn billen nog strelen, pas daarna mogen haar handen – langzaam en loom – terug naar de sluiting van zijn broek.
« Herinnering aan Ramses
Oud en nieuw »
« Herinnering aan Ramses Oud en nieuw »
Liefde, Mensen
De man als lustobject
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Harrij Smit of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« Herinnering aan Ramses Oud en nieuw »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
@Harrij, het wordt mij te veel. De vijfde op rij van onstuitbare verzadiging, ik kan er niet meer tegen, je krijgt geen hartje meer. 😉
Hier hou ik van 😉
@Fenne dank je wel
@Mili het spijt me Mili dat ik je hart(je) niet heb kunnen winnen. Wat bedoel je precies met ‘onstuitbare verzadiging’?
Een mannenwensdroom :-))
Een hartje onder de riem…
een echte mannenfantasie, misschien was het nog sterker als je er een inhoudelijke ’twist’ in had kunnen aanbrengen
Mooi geschreven Harrij, maar waarom dacht hij dat ze er vandoor was?
Dank je @Nel Ook hier zie je weer hoe moeilijk het in deze – helaas nog altijd – mannenmaatschappij is om er juist een vrouwenwensdroom/fantasie in te zien. De vrouw die niet primair de man verwent, maar zichzelf. Omdat ze nu eens niet zelf het lustobject hoeft te zijn, omdat de man die rol van haar wilde overnemen.
Misschien is dit @José de twist die je bedoelt. en die misschien wel een twist in ons man/vrouw denken is.
Dank je, @Bart. Misschien wel vanuit zijn mannelijke onzekerheid vanwege zijn rol als lustobject.
Oké, Harrij ( excuus Mili) laat ik je dan een hartje onder de riem steken en tevens heel eerlijk zijn.
Je woorden deden mij iets. Ik heb er namelijk een phantoomgevoel door in mijn geamputeerde (die er dus niet meer is) borst. En …dát is best fijn. Het zindert nu nog door. Ik voel weer even wat ik vroeger voelde. Thank you very much :-).
(Ja, het is ook verdrietig, maar daar gaat het nu niet om.)
Oké, zo kan die wel weer, Mathil. Ik denk dat dit niet het juiste podium daarvoor is.
Pfffff Mathilde – dank je dat je hier zoiets persoonlijks durft te delen. Mijn hart heb je. Nu!
🙂 😛
Stukje, en vooral titel, doet me denken aan dit (eerste couplet).
Dank je, Frank. Wie weet hoe zeer ik in denken en schrijven door hem (Leonard Cohen) beïnvloed ben, want ik bewonder zijn teksten en zijn rust en zijn liefde voor…
@Harrij en @Mathilde: mijn reactie was bewust het omgekeerde van wat ik wilde zeggen. Harrij, je schrijft prachtige dingen; ik word er simpel van. Mathilde, ik begrijp daarom volkomen je reactie en heb er een diep respect voor.
@Mili Dank je wel.
Dank je, @Mili Рik was even bang dat ik je met mijn teksten begon te kwetsen (ondanks je knipoog). Dat kan natuurlijk zomaar, want tekst gaat pas echt wat betekenen bij de lezer die zijn of haar levenservaringen en valkuilen en leed ermee vermengt. En daar is schrijven natuurlijk voor bedoelt, maar je weet nooit w̩lke (meng)effecten er zullen ontstaan. En daar kan @Mathilde dus van meepraten.