Jij bent voor me als een grote puzzel waarvan ik nog niet alle stukjes heb. Stukje voor stukje kan ik aanleggen. Sommige stukjes horen bij elkaar, maar passen nog niet in elkaar. Anderen passen gevoelsmatig wel in elkaar, maar daarvan is de afbeelding nog verborgen.
Om de zoveel tijd lever je mij nieuwe stukjes. Soms een stukje dat ik miste, soms een onbekend stukje en af en toe zomaar een mooi stukje dat ik niet verwachtte, maar misschien wel op hoopte.
Het deed me goed te horen dat ik een positieve invloed op je heb. Het is een mooi klein stukje van jouw puzzel.
Het resultaat dat ik voor mij zie, is een complexe, mooie vrouw en een fijne vriendin.


Mooi.
Het is het resultaat…