‘Nou? Was jij niet dat meisje dat vanmorgen per se op de fiets naar school wilde? Ja toch? En nu, nu regent het! Lekker dan, ik ben doorweekt. Je moet voortaan beter naar me luisteren. Als mama zegt dat het vanmiddag misschien gaat regenen, moet je niet je zin doordrijven. Nee, val me niet in de rede, jij wilde zo nodig op de fiets. Ik niet, hoor. Ik had mijn autosleutels al in de hand. Ik wist gewoon dat het zou gaan regenen. Hier is je sleutel, ga je fiets halen. Mama wacht op je, voor school. In de regen, ja. Schiet wel op, ik ben al nat. Nou hup, tempo! Ik wil naar huis. Hoe was het op school?’


Generatiekloven zijn als tectonische platen!
<3